Ewangelie zawierają dokładny opis zdarzeń sprzed prawie dwóch tysięcy lat. Czy jednak nauka ma coś na ten temat do powiedzenia? Okazuje się że tak. Dowodami są: Całun Turyński oraz tzw. Chusta Weroniki. Całunem miało być owinięte ciało Chrystusa złożone do grobu. Jeśli chodzi o Chustę Weroniki, początkowo uważano że jest to odbicie twarzy, powstałe po otarciu Jezusowi twarzy przez św. Weronikę. Bardziej prawdopodobnym wydaje się że owa chusta była nakryciem twarzy Chrystusa złożonego do grobu. Najbardziej tajemniczym przedmiotem jest Całun Turyński. Jest to tkanina o długości 437 cm i szerokości 113 cm., na której można dostrzec wizerunek poranionego ciała człowieka. Co ciekawe, obraz ten jest trójwymiarowy. Wielu naukowców twierdzi że płótno jest średniowiecznym fałszerstwem. Czy jednak w średniowieczu znane były techniki holograficzne? Pomimo że rany odpowiadają opisowi z ewangelii, Kościół nie potwierdził że autentycznie w to płótno był owinięty Jezus Chrystus. Historia całunu była na przestrzeni wieków bardzo burzliwa. Niejednokrotnie został uratowany przed spaleniem podczas pożarów. Fundamentem powstania wszelkich teorii spiskowych było datowanie wykonane metodą określenia zawartości izotopu węgla C14 w tkaninie. Wykazało ono że płótno ma co najwyżej kilkaset lat, więc pochodzi z okresu średniowiecza.

W jaki sposób wykonuje się badania określające wiek przedmiotów metodą C14?

Węgiel posiada izotopy, czyli swoiste odmiany. Choć izotopy mają identyczne właściwości chemiczne, to jednak różnią się nieco między sobą właściwościami fizycznymi. Najważniejsze jest to, że izotop oznaczony jako C14 w przeciwieństwie to izotopu C12 ulega rozpadowi z upływem czasu.  Nietrwały izotop C14 powstaje w górnych warstwach atmosfery pod wpływem promieniowania kosmicznego.

Jak wiemy, rośliny oddychają zamieniając dwutlenek węgla w tlen. W absorbowanym przez rośliny dwutlenku węgla znajduje się również węgiel C14. Dopóki roślina żyje, węgiel w niej jest na bieżąco uzupełniany. Jeżeli procesy życiowe ulegną zatrzymaniu, radioaktywny węgiel C14 ulega wolnemu rozpadowi. Początkowo stosunek zawartości „zwykłego” węgla do jego radioaktywnej odmiany jest taki jak w atmosferze. Z biegiem lat ulega to zmianie. Węgla C14 jest coraz mniej.

Opisana metoda datowania jest dokładna. Osoba która ją stworzyłą, Willard Libby otrzymał za jej opracowanie nagrodę Nobla. Jest tylko jeden warunek. Próbka musi być pozbawiona zanieczyszczeń. W przypadku całunu pobrano próbkę z miejsca gdzie tkanina miała wykonaną łatę.  Łata pochodziła z czasów średniowiecza.

Określenie wieku Całunu Turyńskiego przeprowadzono również innymi metodami, które wykazały wiek na ok. dwa tysiące lat. Jedną z tych metod było badanie pyłków kwiatowych znalezionych na płótnie. Co więcej, podczas jego dokładnych oględzin odnaleziono odcisk monety pochodzącej z czasów panowania cezara Tyberiusza. Posiadała ona nawet charakterystyczny błąd mincerski.

Co przedstawia całun i jak powstał nań obraz?

Na tkaninie można dostrzec sylwetkę człowieka z licznymi ranami. Bardzo wyraźne są obrażenia rąk oraz nóg które mogły powstać po przebiciu ich gwoździami. Widoczne są również liczne rany które prawdopodobnie są pozostałościami po biczowaniu. Co ciekawe, analiza tych ran wykonana przez specjalistów  wykazała, że jeżeli było to biczowanie to było ono przeprowadzone przez dwóch oprawców.

W jaki sposób powstał sam obraz, tego nie udało się ustalić. Wielu naukowców twierdzi że jest zbyt doskonały aby mógł spreparować go człowiek. A może sprawiło to tajemnicze promieniowanie które powstało podczas Zmartwychwstania? Samo zmartwychwstanie jest jednak kwestią wiary. Mimo wszystko wielu twierdzi że nauka i wiara nie wykluczają się nawzajem i powinny się uzupełniać. Od woli człowieka zależy tylko czy poszukiwać prawdy, czy tylko poprzestać na upieranie się przy istniejących stereotypach.